พยายามฝืนลืมตา ด้วยที่แสงแดดเจิดจ้าของรุ่งอรุณ เข้าพยายามทำลายโสตประสาทการนอนหลับหรือเพียงสำนึกในความระห่ำของค่ำคืน รอยเท้าและรอยยิ้มของราตรีที่ผ่าน พาตรึงลงสู่ห้วงแห่งความรู้สึก  ปวดหัว  ปวดสมอง แลกมาด้วค่ำคืนวานแห่งมิตรภาพที่ฉาบด้วยรสขม สหาย และ มิตรที่เคยชิดใกล้ พานพบ จากลา และวนเวียน พบปะ เมามาย หฤหรร และริยำในความสนุกสนาน มิได้จะทำให้อยากรู้สึกพะอืดพะอม ต่อความโง่เง่า แต่เพียงหวนนึกถึงเพียง วัตถุดิบที่เคยใส่ซึ่งนำมาสู่ผลผลิตแห่งความเป็นไปของวันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ นาฑีนี้เองที่กลับมองดู ว่ามันผ่านไปรวดเร็วยิ่งกว่า ความกระเหี้ยนกระหายในใคร่อารมณ์ของเด็กหน่มร้ายเดียงสา...เพียงกลิ่นสาปสาวในเพลาแรกก็ขับดันถึงสวรรค์ชั้นเจ็ด สหายยังคงเหมือนเมื่อเวลาก่อนนี้ มิตรรุ่นน้องยังคงจดจำภาพของอดีตแม่นยำ สายดตาบางคู่ดูแคลน สายตาบางคู่นับถือ สายตาบางคู่ไม่แสดงอารมณ์ และสายตาหลายคู่ไม่แยแส เมามาย ในความดูแคลน เมามายในความสัมพันธ์ มื้อค่ำไม่ตกถึงท้อง ทรมานยิ่งนัก สหายผุ้นำพาลงสู่ห้วงแห้งความสุข หนังเรื่องเดิมกลับมาฉายซ้ำ รู้สึกผิดต่อหลายสิ่ง หลายอย่าง แต่อย่างน้อยก็ภูมิใจที่ใช้สมองริยำอันนี้สร้างสรรค์ออกมาเอง ไม่เคยดูถูกตัวเอง และผู้อื่น ยิ้มได้กับทุกสิ่งที่พบเจอ......มิตรสหายทั้งหลายเอย.....ทุกอย่างช่างเปรมปรีด์ยิ่งนัก.....ผลักตัวเองขึ้นนิทราสถาน ผลักดันลงสู่เบื้องล่างและเผชิญความจริงของวันนี้โดยมีความสุขและความดูแคลนเดินเตคียงกันไป